Andende a Bardanare. Sa notte, amigos mios, est iscura Che-i su trumentu; passat furiosu Su entu e sighit s'aba a istrasura. Su procalzu est betzu e sonnigosu E in cust'ora dromidu est che procu E no intendet nè dannu nè gosu, Non solu de intendere unu tzocu, Pro chi sas arulas sìene serente A su cuile 'e Bau 'e su Trocu. Leade sos fusiles lestramente "E andemus a fagher sa bardana" Gai nèidi in tonu prepotente, Mimia Monni cun boghe 'e campana In su cuile 'e s'àbile a sos pagos Amigos chi su notte acuilana Che a matzone subra sos serragos. Bobore Crispu, unu giovanu De vint'unu annos chi leiat sos tragos E los frundiat che fustes lontanu, E in sos atacos lestru e atrividu; Bi fit Frantziscu Mannu e Bustianu, Pili Martinu e Bobore Bandinu, Tres omines chi in totu vid'insoro Mai biu, ne mortu ana timidu In totu Nuoresu e Logudoro. "Avanti oh coraggiosa cumpagnia!" Narein a una oghe a unu coro Totus chimbe che una marrania. E s'avviein lestros, ben armados In mesu a su entu forte, a s'istratzia, Che una truma d'iscomunigados. (Antioco Casula - Montanaru)

Commento: Mancai Antiogu Casula (Montanaru) fèssidi sardu e àpada pintau is bardaneris a cumenti delinquentis (in custa poesia si còntat, scedau, de unu poburu procraxu becciu e sonnigosu vittima de una bardana) segundu a cantu narant is meris cuntinentalis, ca ndi chistionant de issus a cumenti genti prepotenti e chentza perunu scrupulu, custu est sceti una cara "negativa" de is bardaneris, cunsideraus de totus cumenti delinquentis e bandidus. Tocat de donai luxi noa po torrai beridadi a-i custa antighissima froma de resistentzia pupulari contras de s'invasori chi beniat de su mari (is invasoris de turnu): furat s'arricu e su poburu si ndi ddu torrat a pinnigai!. Difatis a fai una bardana ollia nai ca non fiat a fai una rapina o arratzia, ma un'atzioni repenti (fentomada fut sa bardana de Orosei cun prus de centu cavalieris, chi nd'iant pinnigau is benis de unu meri mannu de sienda) po fai biri ca is bardaneris (balentis) fiant contra a is dominadoris, nous e beccius, e contras a is arricus de is biddas e citadis sardas. Certu est, perou, ca tocat a cundennai cussu chi si nd'est aprofitau po s'arricai a is palas allenas, tirendindi onori a-i custa froma, torreus a nai de resistentzia populari sarda. Bardanas in donnia logu...contra onnia froma de prepotentzia strangia e locali!. Po-i custu si nau "atzia sa conca Populu Sardu e ghetanci a mari su prepotenti strangiu impari a sa tzerachia nosta". Su Bardaneri

SA GENTI ARRUBIA

               SA GENTI ARRUBIA
vita e miracoli del popolo sardo

lunedì, aprile 03, 2006

VI RICORDATE QUEL 18 APRILE

Ormai è chiaro che interessano poco, o niente, le condizioni economiche del Paese reale. Ciò che interessa è mantenere il cadreghino comodo di un'intera legislatura. Lo scontro (mi pare chiaro) è come nel 1948: da una parte i "cattivi" comunisti, dall'altra i "buoni" democristi. Oggi come allora. Demonizzare l'altra parte è sport tanto caro al Signore di Arcore e la sua camarilla.
Vedremo il 10 aprile quanto "bue" è il popolo italiano. Io non ho perso la memoria storica(“Il nostro è un paese senza memoria e verità,ed io per questo cerco di non dimenticare” (Leonardo Sciascia) - "Chi controlla il passato controlla il presente" (George Orwell). Si sa chi sono i sostenitori della casa delle Libertà, diversi personaggi si trovano nelle
liste della P2. , altri grazie  alla normativa sulla prescrizione la faranno franca, altri amcora hanno processi in corso. Che brutti figuri! Quindi occhio a come butti il tuo votarello "Senza pensare all'indomania rovinare la gioventù" ma anche te stesso.

Vi ricordate quel diciotto aprile

Autore: Lanfranco Bellotti

Anno: 1948

Vi ricordate quel diciotto aprile
d'aver votato democristiani
Senza pensare all'indomani
a rovinare la gioventù

O care madri dell'Italia
e che ben presto vi pentirete
I vostri figli ancor vedrete
abbandonare lor casolar

Ma cosa fa quel Mario Scelba
con la sua celere questura?
Ma i comunisti non han paura
difenderanno la libertà

postato da: Bardaneri | 17:02 | commenti (1)

mercoledì, marzo 08, 2006

Sa luna

ddui est meda solitudini in cudd'oru.
Sa luna dei is nottis no est sa luna
chi iat bistu sun primu Adamu. Is seculus longus
de s'obrescida umana dd'ant imprena
de prantu antigu. Castiadda. Est s'isprigu tuu.


La luna
C'è tanta solitudine in quell'oro.
La luna delle notti non è la luna
che vide il primo Adamo. I lunghi secoli
della veglia umana l'hanno colmata
di antico pianto. Guardala. E' il tuo specchio.

Jorge Luis Borges

postato da: Bardaneri | 15:36 | commenti

mercoledì, maggio 25, 2005

Ita sonu.

No dd'intendis custu sonu?
arrumbulendi in is origas
tumba tumba in sa conca,
depit essiri cuddu primu sonu
chi apu intendiu de annus.

No dd'intendis su sonu?
arrumbulendi in is origas
chi fait trìchit e tràcat,
depit essiri su sonu
de dus corixeddus chi s'istìmant.

No dd'intendis su sonu de su mundu?
arrumbulendi in is origas
fùrria fùrria de candu ddui est!
Giai ddu scis! est su sonu de sa genti
in circa de amori e paxi.


Che suono.

Non lo senti questo suono?
rotolando nelle orecchie
sbatti sbatti nella testa,
dev'essere quel suono primordiale
che sento da diversi anni.

Non lo senti il suono?
rotolando nelle orecchie
che fa trichit e tracat,
dev'essere il suono
di due cuoricini cvhe si amano.

Non lo senti il suono del mondo?
rotolando nelle orecchie
gira e rigira da quando esiste!
Lo sai ! E' il suono della gente
in cerca di amore e pace.


liberamente ispirato dal brano "What sound " - LAMB

What is that sound
Ringing in my ears
The strangest sound
I've heard for years and years
The sound of two hearts
Beating side by side
The sound of one love
That neither one can hide

The sound that makes the world go round
The sound that makes the world go round

What is that sound
Running round my head
Funny I thought
That part was long since dead
But now there's new life
Coursing through my veins
Because there's someone
To make it beat again

The sound that makes the world go round
The sound that makes the world go round
The sound that makes the world go round
The sound that makes the world go round

What is that sound
Ringing in my ears
The strangest sound
I've heard for years and years
The sound of two hearts
Beating side by side
The sound of one love
That neither one can hide

postato da: Bardaneri | 11:46 | commenti

martedì, aprile 12, 2005

Terzinas contras a sa gherra

Nci fiat unu tallu de brebeis
pascendi in is ceas, cun is anjonis
currellendi a sàtitus benimìndi.

Nci fiat su pastori allacanendi
alligru sonendi su sullitu
a beranu ddi faiat su cuncertu.

Nci fiat totu custu, m'arregodu,
Oi est isparessiu custu mundu,
Imoi ddui est sceti su desertu.

Nci funt imoi is sordaus joghendi,
in cuddus logus furaus a sa pastorizia,
fusilli a coddu imparendi a fai sa gherra.



Terzine contro la guerra.

C'era un gregge di pecore
pascendo in pianura, con gli agnelli
rincorrendosi salterellando felici.

C'era un pastore che li controllava
allegro suonando lo zufolo
alla primavera suonava un concerto.

C'era tutto questo, mi ricordo,
oggi è scomparso questo mondo,
Ora c'è solo il deserto.

Ci sono adesso i soldati che giocano,
in quei luoghi rubati alla pastorizia,
fucile in spalla imparando a fare la guerra.

postato da: Bardaneri | 10:44 | commenti (3)

lunedì, febbraio 14, 2005

Peruna lacana.
Ma puita s'avolotaus candu scieus ca in-d-un ancodeddu 'e terra, Natzionis o logus ci funt lacanas, murus e separatzionis. Parit ca ndi seus arruendi de is nuis. Parit ca in tempus passau, o fintzas de pagu, no nci siant custus machioris de inserrai tottu su chi si parit e praxit o no boleus biri o boleus ponniri atesu de is ogus genti o cosas chi no s'agradessint. Teneus gana de s'inchietai o fai burdellu contras is chi funt faendi murus o separendi genti, parit una malleditzioni de s'umanidadi. Tandus no srebit a andai ainantis cun s'iscentzia o su chi ddi nant "progressu" candu no eus ancora cumprendiu ca seus a cumenti bestias o procus. Faeus e isciaeus, faendi e afateriendi, cun cudda idea macca de ponniri lacanas, ancodeddas de terra cun meda genti istrinta,muntonis de mojus de terra a contu de pagu genti. Sa pasterentzia de pagus a dannu de medas.
Candu at a acabai custu machiori? Parit de no ndi biri prus s'acabu, parit chi no ci siat peruna solutzioni a s'omini baddinosu. Meda poderi in is manus de pagus cun pagas ideas e a-i su-n prus macas. Ma puru meda genti chi benit cullunada cun s'idea ca aicci s'est connotu e aicci tocat a fai; custas bideas s'agatant fintzas in is chi s'arreconoscint in is partidus de a manca, ponendi arrexonamentus chi no atacant a perunu logu, sceti po podi essiri prus craculaus e duncas po podidi intrai in is aposentus bonus.
Sa terra, arregodaisindi est de chini ddui camminat, sa terra est de totus. Tandus no tocat a s'ispantai chi imoi no nci arrennesceus a ponniri acabu a totu custa brigungia, tocat a sighiri a pistai dì po dì po fai acumprendi atotus ca custus procus no podint fai su chi ddis benit a sa conca, puita ca ci seus nosu chi eus a essiri arena in is arrodeddas de s'ingranagiu e no ollu.
"S'arricu furat su poburu si ndi ddu torrat a pigai."

E in s'acabu ligei su chi iscriiat Paulu; un'imprentadura meda bella chi no tenit abisongiu de calisisiat cummentu.

Su mari
(Pablo Neruda)

Custu tancamentu, custa enna facias a
s'infiniu, puita?
Teneus in eredadi is tancàus, is acapiadroxus, is murus, is presònis.
Ereditaus is lacanas. E puita?
Puita candu seus nascius no esus arrefudau su
chi si donant e no cumprendiaus? Est ca depiaus
essiri de acordiu inantis de nàsciri.Agoa de
esistiri e de isciri, imparaus a fai murus e a
serrai. Su contributu mischinu cosa nosta a su
mundu est unu mundu prus istrintu.

(Pablo Neruda)

Custu tancamentu, custa enna facias a
s'infiniu, puita?
Teneus in eredadi is tancàus, is acapiadroxus, is murus, is presònis.
Ereditaus is lacanas. E puita?
Puita candu seus nascius no esus arrefudau su
chi si donant e no cumprendiaus? Est ca depiaus
essiri de acordiu inantis de nàsciri.Agoa de
esistiri e de isciri, imparaus a fai murus e a
serrai. Su contributu mischinu cosa nosta a su
mundu est unu mundu prus istrintu.


El mar
(Pablo Neruda - da "Una casa nella sabbia")


Este cerco, esta puerta hacia lo ilimitado y
por qué?
Heredamos los cercos, los candados, los muros,
las prisiones.
Heredamos los lìmites. Y por qué?
Por qué no rechazamos a la hora de nacer cuanto
nos concedìan y cuanto no abarcàbamos?
Es que tenìamos que estar de acuerdo antes de
ser. Después de ser y saber se aprende a cercar
y a cerrar. Nuestra mezquina contribuciòn al
mundo es un mundo màs estrecho.

postato da: Bardaneri | 10:41 | commenti